Śp. Elżbieta Kużaj

Nie pamiętajcie mnie przez pryzmat tego, co było trudne. Pamiętajcie mój uśmiech, otwarte drzwi i miejsce przy stole, które zawsze było dla Was. Życie nie zawsze było dla mnie łaskawe, ale nauczyło mnie, że największym bogactwem jest drugi człowiek. Jeśli zostawiłam po sobie choć trochę dobra, ciepła i serdeczności — niech ono zostanie z Wami. A kiedy o mnie pomyślicie, uśmiechnijcie się. Ja tylko odeszłam trochę wcześniej…Kiedyś wszyscy spotkamy się znowu. Ale Wy się nie spieszcie. Żyjcie pięknie, kochajcie się nawzajem i korzystajcie z czasu, który został Wam dany. Ja tam na Was spokojnie poczekam…